کوله بار مشکلات معلمان

کوله بار مشکلات معلمان

سیب موز: کوله بار مشکلات معلمان

سیب موز احمد طالقانی: بوی ماه مهر فضای شهر را در برگرفته، خیابان ها پر شده از خانواده هایی که برای تهیه کیف و کتاب و مایحتاج بچه ها، عجله دارند. کیف، کوله پشتی و لوازم التحریر متنوع و رنگارنگ بچه ها را حسابی سر ذوق آورده و همه چیز گویای پوست انداختن شهر و دیارمان است.

13 میلیون دانش آموز و خانواده های شان، بیش از یک میلیون معلم، مربی، مشاور، کارمند، مدیر و ناظم؛ همه به خط شده اند تا آینده ایران اسلامی را رقم بزنند. حتی می توان گفت در آستانه فصل خزان، بهاری دیگر در راه است! بهار درس و مشق  و  در یک کلام بهار دانایی.

تداوم مشکلات فرهنگیان

به گزارش سیب موز

حال و روز بچه ها ناگفتنی است، حتی شاگرد آخرهای کلاس هم حداقل دل شان برای دوستان شان تنگ شده، آنها هم برای دیدن یاران دبستانی خود لحظه شماری می کنند، خانواده ها هم خوشحالند حالا شاید مشکلات معیشتی و تهیه ملزومات تحصیلی کمی ناراحت شان کرده باشد اما پایان اوقات فراغت طولانی و بیکاری دانش آموزان برای بسیاری از آنها  نویدبخش است. حال و هوای مدارس اما کمی متفاوت است، سال تحصیلی جدید در حالی آغاز می شود که زخم کهنه نداری ها و بی بضاعتی ها سر باز کرده. فضای مدارس به دلیل نبود یا کمبود سرانه مهیای حضور دانش آموزان نیست. مشکلات نرم افزاری و سخت افزاری به قوت خود باقی است و مشکلات معیشتی معلمان نایی برای ذوق و شوق آنها باقی نگذاشته است... زخم کهنه معیشت فرهنگیان که به درد بی درمان تبدیل شده همه چیز را تحت الشعاع قرار داده و گوش شنوایی برای شنیدن گلایه های فرهنگیان وجود ندارد!

کوله باری از مشکلات

معلمانی که هنوز حق التدریس سال قبل را دریافت نکرده اند باید سر کلاس درس حاضر شوند و به وعده های برخی مدیران دلخوش کنند. در مقام مقایسه با  سایر عائله دولت هزینه های مربوط به ایاب و ذهاب، تهیه مسکن، حق هم طرازی برای مدرک معلمان و بسیار موارد دیگر با وجود تصویب هیات دولت به آنها پرداخت نمی شود، پس از بازنشستگی هم به بهانه بودجه نداشتن پاداش آنها با تاخیر طولانی و به صورت قسطی پرداخت می شود که مشمول مرور زمان و تورم شده و دردی را از معلم دوا نمی کند!

طرح رتبه بندی دردی را دوا نکرد!

طرح رتبه بندی معلمان هم که این همه در بوق و کرنا شد نه تنها دردی را از معیشت معلمان دوا نکرد، بلکه با نادیده گرفتن  نیروهای جوان و میزان تحصیلات معلمان، تبعیض های ناروایی را بین فرهنگیان ایجاد کرد و بر نارضایتی ها افزود، در حالی که با اجرای قانون نظام هماهنگ خدمات کشوری، نیازی به طرح هایی همچون رتبه بندی معلمان که بیش از هرچیز فرار رو به جلوی دولت در رسیدگی به مشکلات این قشر است، نبود. سال تحصیلی شروع می شود اما شادابی مورد نظر مدیران عالی نظام در مدارس به چشم نمی خورد، تبعیض ها و ناروایی ها، لبخند معلمان مان را بر لب خشکانده و دوشغله و سه شغله بودن آنها برای جبران کم کاری های دولت، صحبت از کیفیت آموزشی را به طنزی تلخ تبدیل کرده  است، مدارس کپری و حادثه ساز مناطق محروم باز هم انتظار بچه ها و معلمان را می کشد. موسم بازگشایی مدارس فرا رسیده اما در سیمای نظام تعلیم و تربیت نشاطی هویدا نیست!