قراردادهای نفتی در خواب زمستانی

قراردادهای نفتی در خواب زمستانی

سیب موز: قراردادهای نفتی در خواب زمستانی سیب موز به گزارش «جوان»، مهر ماه 92 بود که وزارت نفت با تشکیل کمیته ای و انتصاب سیدمهدی حسینی به ریاست آن تدوین مدلی کامل تر و جذاب تر از قراردادهای نفتی را آغاز می کند، این کارگروه پس از دو سال زمان بالاخره مهر ماه 94 مدل خود را به دولت فرستاد و مصوبه پاستور را اخذ کرد. آذرماه 94 مراسم رسمی رونمایی از IPC برگزار شد و میهمانان خارجی و داخلی تا حدودی متوجه شدند این قرارداد چه امتیازات خوبی را برای شرکت های خارجی به همراه دارد. از همان روزها بود که انتقادات از این قرارداد آغاز و اشکالات بسیاری از آن گرفته شد که منجر به اصلاح نصفه و نیمه آن شد. در نهایت مصوبه سوم چندی پیش به تصویب دولت رسید و تقریباً به روند خود ادامه می دهد. وزارت نفت می گوید تأخیرهای مکرر در بهره برداری از میادین مشترک به دلیل تأخیرهایی است که منتقدان در روند قراردادهای جدید ایجاد کرده اند در حالی که تا دو سال از این معطلی از سوی این وزارتخانه بوده است و یک سال دیگر به دلیل مقاومت غیرمنطقی وزارت نفت در برابر انتقادات کارشناسی بوده است که اگر همان روز نخست به آنها توجه می کرد IPC زودتر از آن چیزی که فکرش را می کرد به تصویب می رسید.

حالا که گفته می شود IPC به نقاط پایانی خود می رسد، شرکت های خارجی ترجیح می دهند وارد ایران نشوند. آنها هنوز ایران را پرریسک می دانند و حتی با قراردادهایی جذاب تر از IPC حاضر نیستند به ایران قدم بگذارند؛ حقیقتی که نشریه فوربس هفته گذشته به آن پرداخت و بلومبرگ هم روز گذشته در گزارشی کامل دلایل روشنی را در این مورد ذکر کرد. بلومبرگ طی گزارشی نوشت: به رغم جذاب بودن قراردادهای جدید نفتی ایران، این قراردادها تضمین کننده بازگشت شرکت های خارجی به این کشور نیستند و عواملی مثل پابرجا بودن تحریم های امریکا و انتخابات ریاست جمهوری ایران موانعی در این زمینه هستند. مدل جدید قراردادهای نفتی ایران در ماه اوت به تصویب کابینه ایران رسیده است. ایران قبلاً از مدل بیع متقابل استفاده می کرد که روابط بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت های نفتی خارجی را برای دهه ها تعریف می کرد. این قراردادها فاقد مدل سهم بری از تولید برای شرکت های خارجی بودند و خارجی ها نمی توانستند منابع موجود نفت خام در ایران را برای خود رزرو کنند. به علاوه، مدت قراردادهای قبلی کوتاه و بین هفت تا 10 سال بود. در واقع در قراردادهای بیع متقابل، با شرکت خارجی کم و بیش به عنوان یک پیمانکار جزء رفتار می شد. در قراردادهای جدید، اشکالات مطرح شده از سوی طرف های خارجی برطرف شده است. برای مثال، این قراردادها به شرکت های خارجی اجازه می دهد تا شراکت هایی را با شرکت های کوچک تر ایرانی برقرار کنند که در آنها بتوانند مدیریت تولید و توسعه ذخایر را در اختیار خود داشته باشند. به علاوه، طول مدت قراردادهای جدید 25 ساله است و شرکت های خارجی می توانند آورده قابل توجهی را از نظر بودجه و برنامه های کاری وارد پروژه کنند. بلندمدت بودن قرارداد، به شرکت خارجی اجازه می دهد تا تمام هزینه های خود را تأمین نماید.

به گزارش سیب موز کنترل بر ثروت نفتی ایران طی 10 سال اخیر موضوعی داغ و بحث برانگیز در بین مردم ایران بوده است. ایرانی ها زمانی را به یاد دارند که با وجود مالکیتشان بر شرکت نفت ایران و انگلیس، این لندن بود که عملاً تولید نفت این کشور را کنترل می کرد. بیژن نامدارزنگنه وزیر نفت ایران به اصولگرایان قول داده حاکمیت ایران بر منابع انرژی این کشور در قراردادهای جدید حفظ شود اما به رغم برنامه ریزی محتاطانه این قراردادها توسط دولت روحانی، بسیاری از سؤالات همچنان بی پاسخ مانده است. اولاً اینکه اگر تحریم های هسته ای علیه ایران برگردد، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ ثانیاً ایران در آستانه انتخابات ریاست جمهوری قرار دارد. اگر روحانی در انتخابات شکست بخورد آیا رئیس جمهور بعدی ایران همین مسیر را در زمینه صنعت انرژی ادامه خواهد داد؟

اما شاید بزرگ ترین مسئله این باشد که به رغم لغو تحریم های هسته ای، بانک های بزرگ غربی همچنان به دلیل تحریم های پابرجای دولت امریکا از همکاری با ایران امتناع می کنند. آیا تحریم های دولت امریکا تأثیر بازدارنده مشابهی نیز بر شرکت های بزرگ انرژی نظیر شل، بی پی و توتال خواهد داشت؟ آیا سود کار در ایران آنقدر بالاست که شرکت های بزرگ نفتی خارجی حاضر باشند ریسک های سرمایه گذاری و کار در ایران را به جان بخرند؟ فوربس هم در این باره گزارش داد: با توجه به در پیش بودن انتخابات ریاست جمهوری و نامشخص بودن سرنوشت دولت روحانی، دشوار می توان انتظار داشت حجم سرمایه گذاری قابل توجهی در بخش نفت و گاز ایران تا قبل از تابستان سال آینده اتفاق بیفتد. گزارش این دو رسانه به کنار  باید توجه داشت بسیاری از شرکت های خارجی به مدیران صنعت نفت اعلام کرده اند به دلیل تحریم های امریکا و عدم روشن شدن مسئله و همچنین عدم همکاری بانک های خارجی فعلاً نمی توانند در صنعت نفت ایران سرمایه گذاری کنند و اگر ترامپ هم به ریاست جمهوری امریکا برسد  همه چیز به ضرر همکاری های دوجانبه حتی با IPC مواجه می شود. اخبار ،اخبار سیاسی، اخبار روز ،آخرین اخبار ،اخبار اجتماعی - روزنامه جوان

قراردادهای نفتی در خواب زمستانی 2 قراردادهای نفتی در خواب زمستانی 3