پیشرفت با ماشاءالله به برجام و ان شاءالله پساتحریم!

پیشرفت با ماشاءالله به برجام و  ان شاءالله پساتحریم!

سیب موز: پیشرفت با ماشاءالله به برجام و ان شاءالله پساتحریم! سیب موز 1- در کتاب «چرا کشورها شکست می خورند» به عوامل متعددی درباره موانع و علل توسعه و پیشرفت کشورها اشاره می شود که هر یک از آنها عنصر «بزنگاه های تاریخی است». این عنصر به عنوان یک مؤلفه اثرگذار در روند توسعه کشورها به طرز عجیبی به نحوه مواجهه با این بزنگاه های تاریخی از سوی مردم و به خصوص حاکمیت هایی که سهم زیادی در اقتصاد دارند، بستگی دارد. جیمز ای. رابینسون و دارون عجم اوغلو نویسندگان این کتاب در فصل چهارم کتاب با اشاره به مثال طاعون و نقش مرگ سیاه در کاهش نیروی انسانی در کشورهای اروپایی نشان می دهند این حادثه چگونه نهادهای اقتصادی و حتی سیاسی را دستخوش تغییراتی می کند که در آن مقطع زمانی اروپا به دو قسمت غربی و شرقی قابل تقسیم می شود و در نهایت نتیجه می گیرد کشوری مثل انگلیس چگونه وضعیت اقتصادی بهتری را نسبت به کشوری مانند لهستان در آن زمان پیدا می کند.

2- به استناد گفته های مسئولان دولت یازدهم که فروش نفت در دوران تحریم به 700 هزار تا یک میلیون بشکه رسیده بود و در صورت ادامه اکنون به 500 هزار بشکه می رسید و مشکلات تحریم بانکی که می توانست اقتصاد را فلج کند، تحریم همه جانبه و غیرانسانی علیه کشورمان را هم یک «بزنگاه تاریخی» بنامیم. همچنین برجام با تبلیغات حداقل یک سال قبل از آن به عنوان یک فرصت عظیم شناخته می شود که در حکم کشف علت طاعون و درمان آن است، البته در این باره اتفاق نظرو اجماعی در میان طیف های مختلف سیاسی و کارشناسان اقتصادی وجود ندارد. با این حال آنچه می توان به طور قطع از آن سخن گفت این است که دولت یازدهم و طرفدارانش حتماً برجام را به عنوان اصلی ترین و جدی ترین راه خروج از وضعیت اقتصادی کنونی انتخاب و برای آن بیشتر عمر مدیریتی خود را صرف کرد. این در حالی بود که در کنار این موضوع همواره اقتصاد مقاومتی به عنوان صدایی جدی و راهکاری عملی مطرح بوده است.

به گزارش سیب موز حال سؤال این است که ما در مواجهه با این «بزنگاه تاریخی» چه عکس العملی داشته ایم؟ بعد از آن همه ماشاءالله گفتن به برجام و بعد از آن همه تمجید از مذاکرات و تبلیغات پسابرجام چه انتظاری را ایجاد کرده بودیم و تحقق این انتظار را بر چه مبنایی دنبال کردیم؟! آیا می توان همه تقصیر را بر گردن گذشتگان انداخت؟

برای پاسخ به این سؤال اگر قبل از امضای برجام به سخنان مدیران بلندپایه در دولت رجوع کنیم، جواب بدون شک این است: ما برای فضای پسابرجام برنامه داریم و اگر به انتظارات مردم برگردیم، تصویری که وجود دارد این است: رونق اقتصادی، ارزانی به خصوص ارزانی خودرو و ایجاد اشتغال!اما اکنون که از امضای برجام بیش از 14 ماه می گذرد، کدام یک از این ادعاها و انتظارات محقق شده است؟ البته منظور نگارنده نادیده گرفتن و انکار دستاوردهای فروش بیشتر نفت و اثرگذاری بیشتر برجام در طول زمانی طولانی تر در اقتصاد و رشد مثبت ناشی از دلارهای نفتی نیست ولی در عین حال توسعه و پیشرفت نیز بازگشت به دوران فروش نفت 3/5 میلیون بشکه در روز هم نه منظور نگارنده و نه شعارهای دولت یازدهم بوده که به وسیله آنها رأی مردم جذب سکاندار قوه مجریه شده است!  به عبارت ساده تر «بزنگاه تاریخی» برجام که در حد نقطه عطف تاریخی ایران از سوی یک طیف سیاسی بزرگنمایی شده، فرصت ایجاد تحرک مثبت در روند پیشرفت و توسعه را از دست داده است.  دلایل از دست رفتن این فرصت نیز به استناد شواهد موجود در اقتصاد عبارتند از: الف - بی برنامگی دولتمردان ب- موکول کردن دستاوردها به توافقات آتی ج - درونزا نکردن تغییرات ناشی از این اتفاق تاریخی و د- دخیل نکردن عناصر نهادی و مردمی در این اتفاق اثرگذار اقتصادی و...

از این رو می توان نتیجه گرفت که دولتمردان باید از این استراتژی دست بردارند زیرا با ماشاءالله گفتن به برجام و ان شاءالله بهبود شرایط پسابرجام، نمی توان پیشرفت و توسعه در اقتصاد ایجاد کرد و تنها زمان است که از دست می رود! اخبار ،اخبار سیاسی، اخبار روز ،آخرین اخبار ،اخبار اجتماعی - روزنامه جوان

پیشرفت با ماشاءالله به برجام و  ان شاءالله پساتحریم! 2 پیشرفت با ماشاءالله به برجام و  ان شاءالله پساتحریم! 3