تضمینی برای بازگشت شرکت های خارجی به ایران وجود ندارد

تضمینی برای بازگشت شرکت های خارجی به ایران وجود ندارد

سیب موز: تضمینی برای بازگشت شرکت های خارجی به ایران وجود ندارد سیب موز با وجود قراردادهای جذاب نفتی؛ تضمینی برای بازگشت شرکت های خارجی به ایران وجود ندارد عصرایرانیان: بلومبرگ طی گزارشی نوشت به رغم جذاب بودن قراردادهای جدید نفتی ایران، این قراردادها تضمین کننده بازگشت شرکت های خارجی به این کشور نیستند و عواملی مثل پابرجا بودن تحریم های آمریکا و انتخابات ریاست جمهوری ایران موانعی در این زمینه هستند.این در حالی است که معاون مدیرعامل شرکت ملی نفت در امور توسعه و مهندسی از امضای قرارداد محرمانه میدان نفتی آزادگان با 3 شرکت ژاپنی، چینی و فرانسوی خبر داد و گفت: آزادگان، لایه نفتی پارس جنوبی و فرزاد B از جمله اولویت های انعقاد قرارداد IPC هستند. به گزارش تسنیم، سیاستگذاران تاثیرگذار ایرانی، به دور

از ملاحظات مربوط به جنگ خونین سوریه و ادامه اختلافات بر سر توافق هسته ای، در حال

بحث در مورد آینده منابع انرژی این کشور هستند.آنها می دانند که ایران پس از سال ها

تحریم غرب، نیازمند میلیاردها دلار سرمایه گذاری برای احیای اقتصاد خویش است.حسن روحانی،

رئیس جمهوری ایران و بیژن نامدار زنگنه، وزیر نفت وی، قصد دارند با پیشنهاد کردن قراردادهایی

جذاب، مجددا پای شرکت های بزرگ نفتی را به ایران باز کنند.اما سوال اینجاست که آیا

با توجه به مخالفت های گسترده داخلی و کارشکنی های احتمالی دولت آمریکا، شرکت های خارجی

ریسک سرمایه گذاری در میادین نفتی ایران را به جان خواهند خرید؟دولت روحانی هدف گذاری

بلندپروازانه ای دارد: رسیدن به افزایش تولید 20 درصدی تا سال 2021 و رساندن تولید

3.8 میلیون بشکه ای فعلی به 5 میلیون بشکه در روز.تهران برای محقق ساختن این هدف به

دنبال جذب سرمایه گذاری 200 میلیارد دلاری در طی این بازه زمانی است.با توجه به وضعیت

فعلی قیمت نفت و مازاد تولید جهانی، تحقق این رقم سرمایه گذاری دشوار به نظر می رسد.به

همین علت ایران ناگزیر است شرایط تجاری بسیار جذابی را به شرکت های بین المللی پیشنهاد

دهد که بسیار مساعد تر از شرایط پیشنهاد شده در سال های گذشته است.مدل جدید قراردادهای نفتی ایران در ماه

اوت به تصویب کابینه ایران رسیده است.ایران قبلا از مدل بیع متقابل استفاده می کرد

که روابط بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت های نفتی خارجی را برای دهه ها تعریف می کرد.این

قراردادها فاقد مدل سهم بری از تولید برای شرکت های خارجی بودند و خارجی ها نمی توانستند

منابع موجود نفت خام در ایران را برای خود رزرو کنند.به علاوه، مدت قراردادهای قبلی

کوتاه و بین 7 تا 10 سال بود.در واقع در قراردادهای بیع متقابل، با شرکت خارجی کم و

بیش به عنوان یک پیمانکار جزء رفتار می شد.در قراردادهای جدید، اشکالات مطرح شده از

سوی طرف های خارجی برطرف شده است.برای مثال، این قراردادها به شرکت های خارجی اجازه

می دهد تا شراکت هایی را با شرکت های کوچکتر ایرانی برقرار کنند که در آنها بتوانند

مدیریت تولید و توسعه ذخایر را در اختیار خود داشته باشند.به علاوه، طول مدت قراردادهای

جدید 25 ساله است و شرکت های خارجی می توانند آورده قابل توجهی را از نظر بودجه و برنامه های

کاری وارد پروژه کنند.بلندمدت بودن قرارداد، به شرکت خارجی اجازه می دهد تا تمام هزینه های

خود را تامین نماید.کنترل بر ثروت نفتی ایران در طی 10 سال اخیر موضوعی داغ و بحث برانگیز در

بین مردم ایران بوده است.ایرانی ها زمانی را به یاد دارند که علیرغم مالکیتشان بر شرکت

نفت ایران و انگلیس، این لندن بود که عملا تولید نفت این کشور را کنترل می کرد.بیژن

نامدار زنگنه وزیر نفت ایران به اصولگرایان قول داده که حاکمیت ایران بر منابع انرژی

این کشور در قراردادهای جدید حفظ شود.اما به رغم برنامه ریزی محتاطانه این قراردادها

توسط دولت روحانی، بسیاری از سوالات همچنان بی پاسخ مانده است.اولا اینکه اگر تحریم های

هسته ای علیه ایران برگردد، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ ثانیا، ایران در آستانه انتخابات

ریاست جمهوری قرار دارد.اگر روحانی در انتخابات شکست بخورد آیا رئیس جمهور بعدی ایران

همین مسیر را در زمینه صنعت انرژی ادامه خواهد داد؟اما شاید بزرگترین مسئله این باشد

که به رغم لغو تحریم های هسته ای، بانک های بزرگ غربی همچنان به دلیل تحریم های پابرجای

دولت آمریکا از همکاری با ایران امتناع می کنند.آیا تحریم های دولت آمریکا تاثیر بازدارنده

مشابهی نیز بر شرکت های بزرگ انرژی نظیر شل، بی پی و توتال خواهد داشت؟ آیا سود کار

در ایران آنقدر بالا هست که شرکت های بزرگ نفتی خارجی حاضر باشند ریسک های سرمایه گذاری

و کار در ایران را به جان بخرند؟

به گزارش سیب موز سه میدان نفتی در در اولویت واگذاری در

قالب «IPC»

این در حالی است که غلامرضا منوچهری،

معاون مدیرعامل شرکت ملی نفت در امور توسعه و مهندسی در گفتگو با فارس، با اشاره

به امضای قرارداد با شرکت های خارجی براساس مدل جدید قراردادهای نفتی اظهار داشت: نمی توانم

دقیق بگویم قرارداد توسعه کدام یکی از میادین با شرکت های خارجی تا پایان سال نهایی

می شود، چون خودمان هم به طور دقیق نمی دانیم کدام یک از موارد بهتر پیش می رود.وی با بیان اینکه ما به صورت موازی هم

با شرکت های خارجی و هم با شرکت های ایرانی مذاکره می کنیم، گفت: طبق مصوبه دولت ما

می توانیم شرکت های ایرانی را به عنوان طرف اصلی قرارداد انتخاب کنیم و بنابراین حالا

که شرکت های ایرانی به میدان آمدند، امیدواریم تعداد قراردادها تا پایان سال براساس IPC

از 3 مورد هم بیشتر

شود، اما الان قطعاً نمی توانم بگویم چه خواهد شد.معاون مدیرعامل شرکت ملی نفت در امور توسعه

و مهندسی ادامه داد: مذاکره با شرکت های داخلی از میان همان 8 شرکتی که پیش از این

صلاحیت آنها تایید شد، خواهد بود که مذاکره با آنها را شروع کردیم و سرعت خواهد یافت

طبعاً این شرکت ها باید شرکای خارجی شان را به ما معرفی کنند؛ این شرکت ها می توانند

وارد قرارداد شوند و بعد شرکای خارجی را بیاورند.وی افزود: خارجی ها هم ممکن است اول شریک

خود را انتخاب کنند و قرارداد ببندند یا اول قرارداد ببندند و بعد به دنبال انتخاب

شریک ایرانی بروند.منوچهری تصریح کرد: آزادگان، لایه نفتی پارس جنوبی و فرزاد B هم از جمله اولویت های ما برای انعقاد

قرارداد در قالب IPC هستند.

پیشرفت مذاکره با هندی ها درباره توسعه

«فرزاد بی»

وی اضافه کرد: برای فرزاد با هندی ها قرارداد

بسته می شود، چون قبلاً هم قراردادی با آنها وجود داشته است و البته هنوز قطعی نشده

است.معاون مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران ادامه داد: چون گاز این میدان هم ترش

است، هم فشار مخزن بالا است و هم میزان میعانات آن کم است، الان بحث تطبیق اقتصادی

بودن توسعه این میدان با این مدل قراردادی، بین ما و هندی ها در جریان است؛ در جلسه ای

که اخیراً برگزار شد، نظرات ما و هندی ها به هم نزدیک شد، اما طرف هندی باز هم قرار

است بررسی کند و نتیجه را به ما اعلام کند، تا به زودی درباره آن جلساتی داشته باشیم.

اشتیاق مرسک دانمارک برای توسعه لایه نفتی

پارس جنوبی

وی اظهار داشت: درباره لایه نفتی پارس

جنوبی با شرکت مرسک یک تفاهم نامه MOU امضاء شده است که پایه اولیه قرارداد محسوب می شود، اما هنوز تصمیم نگرفته ایم

که این میدان را به مناقصه بگذاریم، یا خارج از مناقصه به صورت ترک تشریفات درباره

آن عمل کنیم.منوچهری افزود: چون شرکت مرسک در مناقصه بهره برداری از لایه نفتی پارس

جنوبی در بخش قطری میدان شکست خورد و توتال جای آن را گرفت، مرسک اشتیاق زیادی برای

به کار گرفتن این ظرفیت کاری دارد و این می تواند برای ما یک امتیاز محسوب شود.

امضای قرارداد محرمانه آزادگان با شرکت های

ژاپنی، چینی و فرانسوی

وی ادامه داد: درباره توسعه میدان آزادگان

ما غیر از توتال با اینپکس و یکی دو شرکت دیگر هم MOU را مبادله کردیم و قرار است برای این میدان

مناقصه برگزار شود.منوچهری گفت: با اینپکس و CNPC قرارداد محرمانه امضاء کردیم و با توتال هم که قبلاً قرارداد محرمانه امضا

شده بود.معاون مدیرعامل شرکت ملی نفت در امور توسعه و مهندسی پیش از این از امضای

سه قرارداد نفتی در قالب مدل جدید قراردادهای نفتی موسوم به IPC تا پایان سال خبر داده بود. برچسب ها: قراردادهای نفتی