وضعیت شکننده امریکا در آتش بس سوریه

وضعیت شکننده امریکا در آتش بس سوریه

سیب موز: وضعیت شکننده امریکا در آتش بس سوریه سیب موز این دومین باری است که امریکا و روسیه بر سر آتش بس در سوریه توافق می کنند. بار اول توافق در ماه فوریه 2016 به دست آمد که قرار شد آتش بس از روز شنبه 27 فوریه اجرا بشود و راه برای اجرای قطعنامه 2254 شورای امنیت و فرایند سیاسی مورد نظر در این قطعنامه هموار بشود. آن آتش بس نتوانست ادامه پیدا کند و کارشکنی گروه های مسلح مخالف به خصوص در حمله به خان طومان شرایط نقض آن را فراهم کرد تا درگیری ها با شدت ادامه پیدا کند که البته به ضرر همین گروه ها هم تمام شد. نگاهی به وضعیت میدانی از فوریه به بعد نشان می دهد که این گروه ها در تمام محورهای درگیری یا مجبور به عقب نشینی و تسلیم مناطقی مثل داریا واقع در ریف دمشق به ارتش سوریه شدند یا در شرق حلب در حلقه تنگ محاصره ارتش سوریه و متحدانش قرار گرفتند. حالا امریکا و روسیه بعد از هفت ماه به توافق دیگری برای برقراری آتش بس در سوریه رسیده اند اما این توافق به نحوی انجام شده که بیشتر می توان گفت امریکا با روسیه توافق کرده تا اینکه توافقی بین این دو کشور باشد. به عبارت دیگر، امریکا این بار با شرایط روسیه توافق کرده که این موضوع با توجه به نحوه رسیدن به توافق، شرایط و مفاد آن معلوم می شود.   قبول مشارکت روسی به گزارش سیب موز امریکا از اوت دو سال قبل بود که حضور فعال نظامی در سوریه داشته که به بهانه مبارزه با داعش ائتلافی را تشکیل داد و حملات هوایی خود را در آسمان سوریه شروع کرد. روسیه در آن ائتلاف نقشی نداشت و امریکا هم نمی خواست مشارکت روسی را در مبارزه اش علیه داعش قبول کند. حتی بعد از اینکه روسیه از 30 سپتامبر سال گذشته نیروهایش را درگیر در سوریه کرد. روسیه که برخلاف امریکا برای حضور نظامی در سوریه از دولت این کشور کسب اجازه گرفته بود با اعلام جنگ به داعش و دیگر گروه های تروریستی وارد جنگ شد و این حضور نظامی چیزی نبود که امریکا بتواند آن را تحمل کند. به این جهت بود که امریکا از ابتدای ورود روسیه به جنگ زبان به انتقاد از این کشور باز کرد چراکه انحصار خود را در معرض تهدید می دید و نمی توانست مشارکت روسی را در مبارزه با داعش تحمل کند. در مقابل، روسیه همواره درخواست چنین مشارکتی را داشت و معتقد بوده که برای مبارزه با داعش باید ائتلاف بین المللی تشکیل بشود و ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، در مجمع عمومی سال گذشته سازمان ملل به صراحت چنین درخواستی را مطرح کرد. باید توجه کرد که قبول این درخواست از سوی امریکا دو پی آمد دارد که طفره رفتن امریکا از قبول این درخواست طی یک سال گذشته هم به دلیل همین دو پی آمد بوده است؛ پی آمد اول چیزی است که از جنگ جهانی دوم به این سو یعنی طی بیش از 70 سال گذشته سابقه نداشته است و این عبارت است از همکاری مستقیم نظامی امریکا و روسیه در یک عملیات گسترده نظامی و علیه یک هدف مشترک. امریکایی ها در طول این 70 سال خود را رهبر جهان غرب علیه روس ها می دانستند و حتی بعد از 11 سپتامبر در 2001 و اعلان جنگ علیه تروریسم هم حاضر به همکاری روس ها در این جنگ نبودند چون نمی خواستند این رهبری را در مشارکتی با روس ها از دست بدهند و در جنگ با داعش و تشکیل ائتلاف هم این هدف را دنبال می کردند. پوتین با طرح مشارکت نظامی با امریکا از یک سو انحصارطلبی امریکا را می شکند و از سوی دیگر، این طرح او نسخه ای از مشارکت شر ق و غرب در جنگ جهانی دوم است که مقام روسیه را در عرصه بین المللی و از سوی غرب تثبیت می کند که این امر به معنای بازگشت روسیه به جایگاه خود در زمان شوروی است. حالا امریکا در توافق آتش بس اخیر کوتاه آمده و مشارکت نظامی با روسیه علیه داعش و جبهه فتح الشام، جبهه النصره سابق را پذیرفته است که به معنای رسیدن پوتین به اهداف خود است.   شرایط آتش بسگروه های مسلح مخالف به صورت عمده با توافق امریکا با روسیه بر سر آتش بس مخالفت کرده اند و حتی گروه احرارالشام با صدور بیانیه ای اعلام کرده که توافق روسیه و امریکا بر سر آتش بس در سوریه طرحی جانبدارانه است و منجر به تثبیت دولت سوریه می شود و گروه های مخالف را از لحاظ امنیتی و نظامی محاصره می کند. این مخالفت با اوضاع و احوال آنها در وضعیت میدانی همخوان نیست؛ چراکه در طول چند ماه اخیر، ارتش سوریه و متحدانش در وضعیت میدانی دست بالا را داشته اند و توانسته اند با پیشروی های خود تسلط این گروه ها را بر استان ادلب بشکنند، داریا در ریف دمشق را از دست آنها بگیرند و موفقیت این گروه ها برای شکستن محاصره در شرق حلب هم سرانجام ناکام ماند و ارتش سوریه نه تنها دوباره به محاصره ارتش سوریه و متحدانش درآمدند بلکه حلقه محاصره تنگ تر هم شد. یک دلیل عمده این مخالفت گروه های مسلح در شرایطی است که آتش بس به وجود می آورد. هر چند جبهه النصره در آتش بس فوریه در کنار داعش و مستثنی از آتش بس بود اما این موضوع در توافق بین امریکا و روسیه مبهم باقی ماند و امریکا در عمل برای مبارزه با این گروه همکاری نمی کرد و روسیه از این بابت معترض بود. جبهه النصره با تغییر نام به جبهه فتح الشام سعی اش فرار از آن استثنا در آتش بس فوریه بود که این کار نتیجه ای نداد و باز در آتش بس اخیر، نامش در کنار داعش و از جمله اهداف مشروع نظامی با یک تغییر قابل توجه نسبت به آتش بس فوریه قرار گرفته است. این بار از دیگر گروه ها خواسته شده که با فاصله گرفتن از فتح الشام خود را از حملات هوایی مشترک امریکا و روسیه دور نگه بدارند و این چیزی است که احرارالشام و دیگر گروه های مسلح با آن مخالفت کرده اند. جدای از اینکه فتح الشام تعداد نیروهای بیشتری نسبت به دیگر گروه های مسلح دارد، این گروه با آنها چنان پیوند نزدیکی دارد که جداسازی بین آنها کاری است بسیار مشکل و حتی می توان گفت غیرممکن. امریکا در توافق فوریه این نکته را متوجه بود و می دانست و به بهانه دیگر گروه های مسلح زیر بار توافق برای حمله به جبهه النصره نمی رفت اما حالا به شرایط روسیه تن داده و با قبول شرایط آتش بس برای فاصله گرفتن دیگر گروه ها از فتح الشام دیگر نمی تواند از حمله به فتح الشام طفره برود حتی اگر اینکه گروه های دیگری در مواضع این گروه حضور داشته باشند.   مفاد آتش بسامریکا در آتش بس فوریه2016 شروع فرایند را بعد از وضع آتش بس در نظر گرفته بود تا آتش بس مقدمه ای برای انتقال قدرت مورد نظرش در سوریه باشد. حالا این رابطه مستقیم بین آتش بس و فرایند مذاکره و سیاسی در نظر گرفته نشده و ابتدا بر اصل آتش بس و سرکوب گروه های تروریستی تمرکز شده تا بعد از موفقیت آتش بس و تشکیل اتاق علمیاتی مشترک امریکا و روسیه برای سرکوب داعش و فتح الشام، در مورد فرایند سیاسی و مذاکرات مورد نظر در قطعنامه 2254 اقدامی بشود. این تفاوت دلالت بر کوتاه آمدن امریکا در برابر روسیه دارد چراکه در صورت تمرکز بر سرکوب گروه های تروریستی قبل از مذاکرات، گروه های مخالف دیگر آن موقعیت لازم را در فرایند سیاسی و مذاکرات نخواهند داشت تا مثل مذاکرات چندگانه ژنو بتوانند کار مذاکرات را به شکست بکشانند. این موضوع جدای از آینده بشار اسد است که در این آتش بس مثل فوریه در نظر گرفته نشده تا صرف آتش بس مقدمه ای برای تعیین آینده سیاسی او در مقام ریاست جمهوری سوریه باشد. به نظر می رسد که گروه های مسلح برای فرار از این وضعیت راهکارهایی در نظر گرفته اند مثل اینکه ائتلافی بین فتح الشام و احرار الشام ایجاد شود و گروهی جدید با نامی تازه شکل بگیرد تا به این وسیله راه فراری برای نجات نیروهای فتح الشام از حملات مشترک امریکا و روسیه باز بشود. اگر این ائتلاف و تغییر نام اتفاق بیفتد، آنگاه باید دید امریکا همچنان دیدگاه فعلی را دارد و نیروهای فتح الشام را زیر مجموعه القاعده می داند یا تغییر موضع می دهد و گروه جدید را میانه ور خوانده تا به آن حمله ای نشود! اگر این موضع عجیب گرفته بشود، روسیه می تواند بر مفاد آتش بس فعلی تأکید کرده و با غیرقابل اعتماد خواندن امریکا حملات خود را به گروه جدید با شدت از سر بگیرد که در این کار همکاری ارتش سوریه و متحدانش را با خود دارد. هر چند سابقه امریکا در آتش بس فوریه نشان داده که واشنگتن هر گزینه ای را برای طفره از تعهداتش نسبت به مفاد آتش بس دنبال می کند اما شرایط فعلی به نحوی است که این نحوه عمل برای واشنگتن سخت شده و خود را در وضعیت متعارضی می بیند که مجبور است به توافق با روسیه تن بدهد تا اینکه با بهانه جویی آتش بس ایجاد شده را ناکام گذاشته و دست روسیه را در جنگ سوریه بازتر بگذارد. اخبار ،اخبار سیاسی، اخبار روز ،آخرین اخبار ،اخبار اجتماعی - روزنامه جوان

وضعیت شکننده امریکا در آتش بس سوریه 2 وضعیت شکننده امریکا در آتش بس سوریه 3