میزبانی عروس نمکی دشتی از میهمانان نوروزی

سیب موز: میزبانی عروس نمکی دشتی از میهمانان نوروزیReviewed by on Mar 18Rating: به گزارش به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازترنم دشتی شهرستان دشتی در میانه استان بوشهر قرار دارد و از شمال به شهرستان های دشتستان و تنگستان، از غرب به شهرستان تنگستان و خلیج فارس، از جنوب به شهرستان های دیر و جم و از شرق به شهرستان فراشبند فارس محدود می گردد.

به گزارش سیب موز: آب وهوای آن گرم و خشک هست که حداقل و حداکثر دما در طول سال از 3- تا 54 درجه متغیر است. مساحت این شهرستان 50028 کیلومترمربع است.

شهرستان دشتی به دلیل دارا بودن تنوع اقلیمی آب وهوای گرم خشک در کنار آب وهوای بندری و داشتن ساحل های ماسه ای تنوع گردشگری را برای میهمانان نوروزی از سراسر کشور فراهم نموده است.

بارندگی زمستانی سال 95 شهرستان دشتی را تبدیل به زیباترین شهرستان در میان شهرستان های استان بوشهر نموده است.

وجود مکان های گردشگری طبیعی مانند حاشیه رودخانه مند و همچنین دارا بودن و باقی ماندن بافت های روستایی در دشتی را به مکانی بی بدیل برای ورود گردشگران نوروزی تبدیل کرده است.

در این گزارش به معرفی برخی از مکان های دیدنی این شهرستان پرداخته می شود.

نواحی ساحلی

روستاهای ساحلی کبگان، لاور ساحلی، زیارت ساحلی، گلستان این شهرستان در دهستان کبگان قرار دارند، لاور ساحلی سابقه استقرار گمرک داشته و زیارت ساحلی دارای استخرهای بزرگ پرورش میگو است. در نوار ساحلی کوه مند آثار باستانی متعددی ازجمله نیایشگاه مند وجود دارد.

نیایشگاه مند

نیایشگاه مند مربوط به دوره اشکانیان – دوره ساسانیان است و در شهرستان دشتی، روستای وراوی واقع شده و این اثر در تاریخ 27 تیر 1377 با شمارهٔ ثبت 2095 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این اثر تاریخی باستانی در دامنه کوه مند و به فاصله 30 کیلومتری خورموج، غرب روستای وراوی و زایر عباسی قرار دارد. در ارتفاع سنگی مشرف به رودخانه خشکی که بستر رودخانه قدیمی است آثار حجاری و کوه تراشی در دل صخره وجود دارد از بستر رودخانه راهی به ارتفاع 60 متر که اولین مدخل آتشکده است، کشیده شده است.

میزبانی-عروس-نمکی-دشتی-از-میهمانان-نوروزی

سیب موز: » میزبانی عروس نمکی دشتی از میهمانان نوروزی

یک شاه نشین با یک سکوی میانی و یک سکوی افقی که در سمت راست شاه نشین قرارگرفته و یک اطاق قوسی با انحنای منظم که با سنگ و گچ و گل ساخته شده جالب توجه است. نمای خارجی فعلی آتشکده عبارت از یک مدخل با سقف قوسی و دو مدخل مستدیر القاعده و ده حفره به شکل مدخل های طرفین سکوی شاه نشین مدخل اصلی و با اندازه های متفاوت که به احتمال به منزله پنجره و نورگیرهای رواق های اصلی آتشکده بوده اند. آتشکده از سه طبقه میانی یا اصلی، تحتانی و فوقانی تشکیل شده است که باهم ارتباط داشته و در عین ارتباط، نوع ساختمان هر یک با دیگری متفاوت بوده که گویا از هر یک از طبقات برای منظور خاصی استفاده می شد.

در بستر رودخانه خشک فعلی آثار ساختمان ها و آبگردان ها و بندهایی در اراضی پای کوه و در اطراف مسیل وجود دارد که از وجود میدان بزرگی در جلوی کلات حکایت می کند که سطح آن با خاک و سنگ بالا آورده بوده اند. با توجه به وجود آثار آب انبار و بقایای درختانی از فاصله دویست متری پای کوه احتمال می رود در جلوی آتشکده میدانی وجود داشته و برای جلوگیری از نفوذ سیلاب های شدید در اطراف تپه، بندهای زیادی از سنگ و گچ ساخته بوده اند. بیش از نیم قرن پیش در جانب شمالی آتشکده و پشت کوه نیز آثار حفره ها و شاه نشین و درختانی وجود داشته است و ازآنجا راهی به آتشکده منتهی می شد که به مرورزمان براثر ریزش کوه آن آثار از بین رفته اند. گویا نقشه اصلی مقادیر کلات متأثر از مقابر فنیقی است و با توجه به طرز قرار گرفتن دخمه ها بر روی یکدیگر و کم شدن تدریجی ابعاد آن ها در طبقات بالاتر، همان نقشه زیگورات ها و میل های خاص مضرس است که اصلی ایلامی و بابلی دارد اما نقشه صلیبی دهلیزها نقشه هندی و ایرانی است. مقابر کلات دارای صفحه ای مستقل و در عین حال متأثر از تمدن های مختلف ایرانی و هندی و آشوری، فنیقی و ایلامی است.

کوه نمک دشتی

گنبد نمکی استان بوشهر در فاصله 144 کیلومتری جنوب شرقی بندر بوشهر و  64 کیلومتری شهر خورموج قرار دارد و بزرگ ترین و زیباترین گنبد نمکی جهان به شمار می آید.

وسعت گنبد در حدود سه هزار و 666 هکتار بوده و ارتفاع قله آن هزار و 490 متر از سطح دریا است و حداقل ارتفاع آن از سطح دریا نیز 70 متر است.

تشکیل گنبد شمال غربی به جنوب شرقی بوده و از سمت غرب به روستای گنخک و روستای جاشک کشیده شده و از سمت شرق از روستای باغان تا روستای درویشی ادامه دارد.

راه دسترسی به گنبد از سمت شرقی از فاصله سه کیلومتری بعد از روستای گنخک از طریق جاده خاکی معدن قدیمی سنگ نمک که در منطقه فعالیت می کرده بوده و از سمت شرقی گنبد بعد از پل روستای کردلان جاده خاکی را به سمت گنبد پیش گرفته تا به پایی کوهپایه های گنبد برسیم.

میزبانی-عروس-نمکی-دشتی-از-میهمانان-نوروزی 2

آبشارهای طبیعی در مسیر طبیعی آب راه های گنبد و در کوهپایه های پایین دست به شکل های مختلف و در اندازه های متفاوت زیبای خاصی به منطقه بخشیده است و در فصل گرم به واسطه تبخیر زیاد آب، بلورهای نمکی ضخیمی در مسیر آبشارها ایجاد کرده که با لغزش آب بر روی بلورهای نمکی و تابش آفتاب منظره ای شگرف و زیبا ایجاد می شود.

یخچال های نمکی از جاذبه های خاص گنبد نمکی دشتی هستند که در سطح شیب دار و حرکت ثقلی توده های نمک و در جهت شیب گنبد و به صورت پلکانی تشکیل شده اند و در سطح خود با اشکالی زیبا و رنگ های متحیرکننده ای را به وجود آورده اند.

شهر کاکی

شهر کاکی در سال 1371 به شهر تبدیل شد و امروزه نقش خدماتی و کشاورزی دارد. قرار گرفتن این شهر در مسیر ارتباطی بوشهر – بندر کنگان به استقرار و توسعه این شهر کمک کرده است. این شهر به اتفاق خورموج که مرکز دشتی است، از قدیم از مراکز علمی ـ فرهنگی و حوزوی جنوب بوده و هم اکنون نیز سادات و علمای بزرگی چون سید محمدامین فاطمی و آیت الله سید حسین حسینی پور فاطمی را در خود جای داده است.

میزبانی-عروس-نمکی-دشتی-از-میهمانان-نوروزی 3

کاکی مرکز بلوک دشتی است که در زمان قدیم به آن مان دستان می گفتند. ماندستان از نام رودخانه مند یا ماند گرفته شده است. این رودخانه در مناطقی که به خلیج فارس می ریزد به علت هموار و کم شیب بودن زمین، سرعت چندانی ندارد، لذا به نظر می رسد آب رودخانه از حرکت بازایستاده (مانده) است. به همین جهت به این رودخانه مند یا ماند نام داده اند و کناره های آن را که نزدیک خلیج فارس است ماندستان گفته اند. وجه تسمیه دیگر ماندستان آن است که این رودخانه و زمین های اطراف آن از نظر کشاورزی فایده چندانی ندارد و گویا رودخانه در آن حدود مانده است. مردم آن به زبان فارسی جنوبی و گویش دشتی خورموجی صحبت می کنند. خورموج یکی از مهم ترین مراکز منطقه تاریخی، فرهنگی و قومی دشتی قدیم است.

عمارت شیرینه

عمارت شیرینه در محلی موسوم به همین نام در دل کوه و در 5 کیلومتری شرق خورموج احداث گردیده است. این بنا توسط محمدخان دشتی بنانهاده شده و با توجه به اینکه سرچشمه آب شیرینی در کنار عمارت قرار داشت مشهور به عمارت شیرینه گردید. قدمت این بنا به صدسال می رسد. عمارت شیرینه دارای دوطبقه بوده و از مصالح سنگ و گچ ساخته شده است. طبقه زیرین به دو بخش تقسیم می شود بخش مرکزی که به صورت یک سالن به ابعاد 24 مترمربع است درگاه های به شکل هلالی به طور قرینه در دیوارهای شرقی و غربی ایجاد کرده اند که از طریق این درگاه ها به دهلیزی که به صورت کمربندی تمام سالن را دور می زند راه پیدا می کند.

میزبانی-عروس-نمکی-دشتی-از-میهمانان-نوروزی 4

سالن مرکزی درمجموع 8 درگاه قوسی شکل دارد که به دهلیز ارتباط پیدا می کند. دالان مجاور سالن دارای 3 متر عرض و 6 دریچه نورگیر به صورت قرینه در سقف آن ایجاد کرده اند که نور لازم را در این بخش تأمین کرده است. ورودی دهلیز با سه پله به داخل بنا راه داشته و در جانب غربی دهلیز ایجادشده است. طبقه دوم که در حقیقت شاه نشین می باشد دارای تزئینات و الحاقات مخصوص به خود می باشد و در این قسمت قرینه سازی و تعادل و همچنین منظرسازی بسیار ماهرانه و استادانه بکار بسته شده مخصوصاً در شاه نشین مقرنس کاری و کاربندی و قرینه سازی در هلالی های گچ بری به خوبی بکار گرفته شده است عوامل تزئینی این بنا علاوه بر کاربندی ها و قاب های تزئینی زیر قوس های سقف و همچنین طاق نماهای تزئینی و طاقچه های متعدد که به صورت قرینه در دیوارهای جانبی شاه نشین بکار گرفته شده از انواع بدیع طاق و طاق نما ازجمله کلمبو که مخصوص آب انبارها و کاروانسراهاست در این بنا بکار رفته است. همچنین پوشش درگاه ها به صورت چپیله نیز از دیگر عوامل بارز این بنا است. طاق بین تویزه ها ترکیبی از خوانچه پوش است که مشابه آن را در مسجد جامع یزد و خانه سوکیاسیان اصفهان می بینیم.

قلعه داراب خان شُنبه

قلعه داراب خان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان دشتی، روستای شنبه واقع شده و این اثر در تاریخ 9 اردیبهشت 1382 با شمارهٔ ثبت 8401 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

قلعه داراب خان در شهر شنبه از توابع شهرستان دشتی در اثر سهل انگاری اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان در حال نابودی است و هرروز این اثر ملی یک گام به زوال نزدیک تر می شود.

میزبانی-عروس-نمکی-دشتی-از-میهمانان-نوروزی 5

این قلعه عظیم که می توان آن را یک باغ ایرانی تمام عیار نامید هم اکنون دوران بسیاری بدی را سپری می کند.

به گفته برخی کارشناسان در حال حاضر این باغ ایرانی را فقط می توان در شیراز، اصفهان و ماهان کرمان مشاهده کرد.

علی رغم این که قلعه داراب خان شنبه در سال 1382 ثبت ملی شده اما سهل انگاری و کوتاهی میراث فرهنگی استان موجب شده تا عمر این قلعه به روزگار پایانی خود نزدیک شود.

گزارش: وحید ابراهیمی