زنانی که توسط شوهرشان رها شده اند - اخبار اجتماعی

زنانی-که-توسط-شوهرشان-رها-شده-اند-اخبار-اجتماعی

این که مرد به شهر دیگری رفته و در آنجا ساکن است مانع طرح شکایت و دعوای زن نیست و اقدامات قضایی به نحو مندرج در قانون تعقیب می شود. منظور از اقدام کیفری این است که بابت ندادن نفقه شوهر به تحمل کیفر محکوم خواهد شد.

زنانی که رها شده اند

یزد و رستوران های سنتی آنقدر زیبا هستند که ناخودآگاه خود را به خنکی دالان های این رستوران ها می سپاری. رستوران هایی که زیبایی چشمگیرشان را به رخ می کشند و کرشمه های پنجره های رنگی شان دلربایی می کنند. به گزارش سلامت نیوز، آفتاب یزد نوشت: این دالان ها گاه به مطبخ می رسد و کسانی که راه را برای شکم چرانی هموار می کنند، در این مطبخ ها مشغولند. پشت بخار این دیگ ها زنی نشسته بر صندلی کوتاهی ظرف می شوید. مریم، زنی لاغر اندام است و قدبلند. اگر به قول معروف دستی به صورتش بکشد، زیبایی اش بی مثال می شود. او از شهر خشت ها به یزد می آید از میبد، شهری که همه خانه هایش از خشت و آجر آفتاب سوز است. صورتش هم مانند خشت های آنجا آفتاب سوخته است، سن آنچنانی ندارد اما رنگ سفیدی روی چند تار موی مشکی بیرون مانده از روسری، نشسته و تضاد سیاه و سفید به چهره اش جلوه ای خاص داده است.

**شوهرم زنده است

او یک دختر و پسر دارد. هر دو آنها محصلند. مریم زنی جوان است که شوهرش او را با دو بچه رها کرده و رفته است. او می گوید: «چند سال پیش بود که شوهرم سرش را انداخت پایین و رفت یک جای دیگر. نه من را طلاق داده نه این 5-6 سال خبری از او داریم. یکی از فامیل های دورمان چند بار در تهران او را دیده و فقط می دانیم که او زنده است. همین.»

از او می پرسم: «چرا رفت؟ دعوا کردید یا مشکل داشتید؟» می گوید: «هیچ کدام.» بغضش می ترکد و با اشکی روان با من قدم می زند، گوشه ای از حیاط پرهیاهوی این رستوران می نشیند و ادامه می دهد: «آن موقع که ما عروسی کردیم اینطوری نبود که عروس و داماد همدیگر را بشناسند. پدر و مادرهایمان برایمان تصمیم گرفتند اما مثل این که مراد (شوهرم را می گویم) مرا دیده بود و از من خوشش آمده بود. آن روزها اینقدر چین و چروک تو صورتم نبود و اینقدر لاغر نبودم. 17 سالم بود که ازدواج کردم. تو آسمان ها بودم. مراد شوهرم خیلی مهربان و خوب بود. تا 7 سال با مادر شوهرم زندگی می کردم. اما بدون آن که هیچ مشکلی داشته باشم. خانه ما هم تقریبا همین شکلی بود.» معماری این رستوران به خانه های پنج دری معروف است، خانه هایی که دور تا دور اتاق دارد. نگاهش که در حیاط می چرخد خانواده ای می خندند. ناخودآگاه لبخندی از سر حسرت می زند و نگاهش را از حیاط می گیرد. می گوید: «مادرشوهرم خیلی دعایم می کرد. همیشه به شوهرم می گفت حلالت نمی کنم اگر اذیتش کنی. این آخریها زمینگیر شده بود و من از او نگهداری می کردم. آن موقع ها کار نمی کردم. در خانه بودم و خانه داری می کردم. دو سه سال بعد از مرگ مادرشوهرم بود که شوهرم بیکار شد. قرار بود بیاید شهر دنبال کار اما رفت تهران و دیگر ندیدیمش.»

باز هم بغضش می شکند و از سبوی شکسته بغضش اشک سرازیر می شود، صدایش در گلو خفه شده، آرام زمزمه می کند: «قرار بود برود و کار پیدا کند، قرار بود نان آور خانه ام بماند اما حالا ما را ول کرده به امان خدا و رفته. فقط خدا را شکر می کنم که مستاجر نیستم. همه اش به این فکرم که اگر بیاید و بدون آن که ما بفهمیم خانه را بفروشد و برگردد تهران، چه کاری می توانم بکنم؟ هیچی. واقعا هیچ کاری نمی توانم بکنم.»

می پرسم: «بچه هایت از پدرشان نمی پرسند؟» آهی می کشد. جدال شادی و غم در چشمانش نمایان می شود و می گوید: «قبلا خیلی سخت تر بود برایم. اما الان برای آنها همه چیز را گفتم. شکر خدا هر دویشان فهمیده هستند. اوایلش پسرم خیلی دنبال عیبی از من بود اما حالا که همه جریان پدرش را برایش تعریف کرده اند و دیده که من برای خوشبختی شان به هر دری می زنم، دیگر اذیتم نمی کند. هر دویشان مهربانند. چند وقت پیش پسرم رفته بود وازلین خریده بود برای دستهایم. می گفت قول می دهم زود بزرگ شوم و کار می کنم. قبل از آن که بیشتر از این دستهایت خراب شوند.»

ناخودآگاه نگاهم می رود به سوی دستش. زحمت روی دستهایش را خدشه کشیده است. می گویم: «چرا طلاق نگرفتی و شوهر کنی؟» جواب می دهد: «از اولی چه دیدم که به دومی پناه ببرم. هیچ کس سراغ من نمی آید. همه می دانند که شوهرم مرا ول کرده است. هنوز هم بعضی وقت ها می شنوم که بعضی ها پشت سرم می گویند معلوم نیست چه کرده که شوهرش از دستش فرار کرده و حتی نمی آید بچه هایش را ببیند. پیشونی نوشت من این است که هیچ وقت نمی توانم شوهر کنم.»

تحسینش می کنم که روی پای خود ایستاده، در مورد شغلش می گوید: «یک سالی با بدبختی سر کردم. دیدم نمی شود. شاید من بتوانم اما بچه هایم گناه دارند که بخواهند سختی بکشند. دست به زانو گرفتم و شروع کردم به شستن ظرف در رستوران ها. نمی خواهم بروم پرستار کسی بشوم یا بروم خانه کسی را تمیز کنم و از همه این کارهای شریف کار در رستوران را انتخاب کردم.»

**خانم ها درخواست مستخدم کنند

رئیس اتحادیه سراسری کانون های وکلای دادگستری ایران (اسکودا)، می گوید: «صورت مسئله این است که وقتی شوهری همسرش را رها کرده و برای مدت نامعلومی غایب شد و تکلیف او را هم تعیین نکرد، مشخص هم نبود که آیا برخواهد گشت یا خیر، زوجه چه باید بکند؟ پاسخ را در بندهایی می توان شرح داد. 1) عقد ازدواج علاوه بر مسائل عاطفی و احساسی تعهداتی را بر طرفین بار می کند. تعهد زوجه (خانم) طبق ضوابط شرعی صرفا حضور در منزل و تمکین از شوهر است و هیچ تکلیف دیگری ندارد. به عبارت دیگر می تواند از شوهر بخواهد که برای انجام امور منزل از هر قبیل مستخدم بگیرد و حتی اجبار به شیر دادن به طفل مشترک ندارد و می تواند از شوهر درخواست کند که برای این منظور مرضعه استخدام کند.»

بهمن کشاورز در ادامه می افزاید: «متقابلا شوهر مکلف است کلیه هزینه های متعارف زندگی زوجه را تامین کند (حتی به نحوی که گفتیم) همچنین مکلف است در موارد معینی حتما به منزل بیاید و نیز در موارد معینی به وظایف زناشویی خود عمل کند.»

رییس اتحادیه سراسری کانون های وکلای دادگستری ایران (اسکودا)، تاکید می کند: «3) در فرضی که مطرح است، یعنی رها کردن خانه و خانواده بدون تعیین تکلیف چند مطلب می تواند عنوان شود: الف) نفقه و هزینه زندگی زوجه بر عهده زوج است و اگر ندهد هم از طریق مدنی (حقوقی) و هم از طریق کیفری زن می تواند مطالبه کند. این که مرد به شهر دیگری رفته و در آنجا ساکن است مانع طرح شکایت و دعوای زن نیست و اقدامات قضایی به نحو مندرج در قانون تعقیب می شود. منظور از اقدام کیفری این است که بابت ندادن نفقه شوهر به تحمل کیفر محکوم خواهد شد. ب) در عین حال مهریه زن همواره قابل مطالبه و وصول است و زوجه می تواند از طریق طرح دعوا در دادگاه یا مراجعه به اجرای ثبت آن را مطالبه و با معرفی اموال شوهر وصول کند. اگر این مطالبه از طریق دادگاه صورت گرفته باشد پس از قطعی شدن حکم اگر شوهر پرداخت نکند در خطر بازداشت نیز خواهد بود. پ) ضمنا در صورتی که شوهر 6 ماه یا بیشتر خانه و خانواده را رها کند و نفقه هم ندهد برای زن این حق ایجاد می شود که با مراجعه به دادگاه تقاضای طلاق کند و نفقه گذشته خود را نیز که پرداخت نشده مطالبه و وصول کند.»

وی در تشریح چهارمین مورد می افزاید: «ضمنا توجه شود با اقدام در مورد مطالبه مهریه، امکان ممنوع الخروج کردن شوهر نیز وجود دارد.»

بهمن کشاورز می گوید: «5) مطالبی که گفته شد مطالبی است که در شرع و قانون در خصوص این موارد پیش بینی شده است. در عمل بدیهی است که کمتر خانمی بابت خدماتش در منزل از شوهر خود مطالبه اجرت می کند. اما این عدم مطالبه به مفهوم اسقاط این حق نیست. البته این اواخر تفسیری از قانون مدنی ارائه شده مبنی بر این که زن باید عدم تبرع خود را ثابت کند. یعنی ثابت کند که کارهایی که در خانه شوهر انجام داده نمی خواسته مجانی انجام دهد. این تفسیر به نظر درست نیست. زیرا اصل عدم تبرع است، بنابراین این شوهر است که باید ثابت کند خانم قصد کار مجانی داشته است.»

وی در پایان تاکید می کند: «بدیهی است که اینها که گفتیم در یک زندگی مبتنی بر رفاقت و عشق و تفاهم موجب و موردی پیدا نمی کند. این مباحث وقتی مطرح می شود که مشکلی پیدا شده باشد. گمان می کنم رها کردن زوجه بدون تعیین تکلیف و بدون حمایت مادی و معنوی بزرگ ترین و مهم ترین حالت بروز اشکال است. البته سوءرفتار شدید، بددهنی و تعرضات جسمانی نیز می تواند موجب مطرح شدن مسائل مدنی و کیفری بین طرفین شود. لذا خانم ها باید با حقوق خود آشنا باشند.»

منبع: سلامت نیوز

زنانی-که-توسط-شوهرشان-رها-شده-اند-اخبار-اجتماعی 2

گردآوری توسط بخش خبرهای گوناگون سایت سیب موز