القاب حضرت زینب، نام های حضرت زینب (س)

حضرت زینب (س) را همه ی مسلمان ها و حتی برخی از ادیان دیگر می شناسند، القاب بسیار به ایشان منتصب است، در این بخش از سایت سیب موز قصد داریم تا شما را با نام ها و القاب حضرت زینب آشنا کنیم، با ما همراه باشید.

حضرت زینب – سلام الله علیها – در پنجم ماه جمادی الاولی سال پنجم و یا ششم هجری (1) – یعنی دو یا سه سال پس از ولادت برادر بزرگوارش امام حسین علیه السلام – در شهر مدینه دیده به جهان گشود، او سومین ثمره ی پیوند فرخنده ی علی علیه السلام و حضرت فاطمه علیها السلام بود، کنیه ی آن حضرت. ام کلثوم و ام الحسن بوده است. (2)

زینب کبری در سال هفدهم هجری با پسر عموی خود، عبدالله بن جعفر بن ابی طالب ازدواج کرد و این ازدواج بر اساس اشاره ای که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله داشت، صورت گرفت زیرا که حضرت فرمود: «بناتنا لبنینا وبنونا لبناتنا» (3) .

و ثمره این ازدواج چهار یا پنج فرزند به نام های محمد، جعفر، عون، علی و ام کلثوم بود که دو تن از فرزندان آن حضرت به نام های «عون » و «محمد» در رکاب دایی گرامی شان امام حسین علیه السلام شهید شدند.

القاب حضرت زینب، نام های حضرت زینب (س)

اینفوگرافی القاب حضرت زینب

القاب پنچاه گانه حضرت زینب (س)

زینب در لغت به معنای درخت نیکو منظر آمده و مخفف "زین و اَب" یعنی زینت پدر.

هنگامی که زینب علیها السلام متولد شد مادرش حضرت زهرا علیها السلام او را نزد پدرش امیرالمؤمنین علیه السلام آورده گفتند: این نوزاد را نامگذاری کنید!

حضرت فرمودند: من از رسول خدا جلو نمی‏افتم در این ایام حضرت رسول صلی الله علیه وآله در مسافرت بودند، پس از مراجعت از سفر امیرالمؤمنین به حضرت عرض کردند: یا رسول الله صلی الله علیه وآله نامی برای نوزاد انتخاب کنید. رسول خدا فرمودند: من به پروردگارم سبقت نمی‏گیرم. در این هنگام جبرئیل فرود آمده سلام خداوند بزرگ را به پیامبر ابلاغ فرمود و گفت: نام این نوزاد را زینب بگذارید! خداوند این نام را برای او برگزیده است. بعد مصائب و مشکلاتی را که بر آن حضرت وارد خواهد شد، بازگو کرد. پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله گریست و فرمود: هر کس برای این دختر بگرید مانند کسی است که برای برادرانش حسن و حسین علیهم السلام گریسته باشند.

و اما پاره ای از القاب این بانوی بزرگ چنین است:

عالمه غیر معلمه : دانای نیاموخته

فهمة غیر مفهمه : فهمیده بی آموزگار

کعبة الرزایا: قبله رنجها.

نائبة الزهراء: جانشین و نماینده حضرت زهرا (س )

نائبة الحسین : جانشین و نماینده حضرت حسین (ع )

ملیکة الدنیا: ملیکه جان ، شهبانوی گیتی

عقیلة النساء: خردمند بانوان .

عدیلة الخامس من اهل الکساء: همتای پنجمین نفر از اهل کساء.

شریکة الشهید: انباز شهید.

کفیلة السجاد: سرپرست حضرت سجاد.

ناموس رواق العظمه : ناموس حریم عظمت و کبریایی .

سیة العقائل : بانوی بانوان خردمند.

سر ابیها: راز پدرش علی (ع )

سلالة الولایة : فشرده و خلاصه و چکیده ولایت .

و لیدة الفصاحة : زاده شیوا سخنی .

شقیقة الحسن : دلسوز و غمخوار حضرت حسن (ع ).

عقیلی خدر الرسالة : خردمند پرده نشینان رسالت .

رضیعة ثدی الولایة : کسی که از پستان ولایت شیر خورده .

بلیغة : سخنور رسا.

فصیحة : سخنور گویا.

صدیقة الصغری : راستگوی کوچک (در مقابل صدیقه کبری ).

الموثقة : بانوی مورد اطمینان .

عقیلة الطالبین : بانوی خردمند از خاندان حضرت ابوطالب (و در بین طالبیان ).

الفاضلة : بانوی با فضیلت .

الکاملة : بانوی تام و کامل .

عابدة آل علی : پارسای خاندان علی

عقلیة الوحی : بانوی خردمند وحی

شمسة قلادة الجلالة : خورشید منظومه بزرگواری و شکوه .

نجمة سماء النبالة : ستاره آسمان شرف و کرامت .

المعصومة الصغری : پاک و مطهره کوچک .

قرینة النوائب : همدم و همراه ناگواری ها.

محبوبة المصطفی : مورد محبت و محبوب حضرت رسول (ص ).

قرة عین المرتضی : نور چشم حضرت علی (ع ).

صابرة محتسبة : پایداری کننده به حساب خداوند برای خداوند.

عقیلة النبوة : بانوی خردمند پیامبری .

ربة خدر القدس : پرونده پرده نشینان پاکی و تقدیس .

قبلة البرایا: کعبه آفریدگان .

رضیعة الوحی : کسی که از پستان وحی شیر مکیده است .

باب حطة الخطایا: دروازه آمرزش گناهان .

حفرة علی و فاطمه : مرکز جمع آوری دوستی و محبت علی (ع ) و فاطمه (س ).

ربیعة الفضل : پیش زاده فضیلت و برتری .

بطلة کربلاء: قهرمان کربلا.

عظیمة بلواها: بانویی که امتحانش بس بزرگ بود.

عقلیة القریش : بانوی خردمند از قریش .

الباکیة : بانوی گریان .

سلیلة الزهراء: چکیده و خلاصه حضرت زهرا (س ).

امنیة الله : امانت دار الهی .

آیة من آیات الله : نشانی از نشانه های خداوند.

مظلومة و حیدة : ستمدیده بی کس .

صاحب الشوری:

در توضیح این لقب مشهور است که آن حضرت مدتی به عنوان مشاور ویژه حاکم مصر در عصر خود منصوب شد و لقب صاحبة الشوری داشت و در مدت اقامت خود در مصر با تشکیل جلسه هایی، معارف اسلامی و قرآن کریم به زنان تدریس می کرد.