ابهام بی سابقه در قراردادهای خودرویی جدید

ابهام بی سابقه در قراردادهای خودرویی جدید

سیب موز: ابهام بی سابقه در قراردادهای خودرویی جدید سیب موز ابهام بی سابقه در قراردادهای خودرویی جدید

سازمان بین المللی سازندگان وسایل نقلیه موتوری تصریح می کند که در سال 1393 تعداد خودروهای وارد شده به ایران از کل خودروهای وارد شده به قاره آفریقا در آن سال بیشتر بوده است.

به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، روزنامه حامی دولت اعتماد از قراردادهای پسابرجامی خودرو انتقاد کرده است: «سازمان بین المللی سازندگان وسایل نقلیه موتوری تصریح می کند که در سال 1393 تعداد خودروهای وارد شده به ایران از کل خودروهای وارد شده به قاره آفریقا در آن سال بیشتر بوده است. همچنین در سال 1393 که با سقوط قیمت نفت در کنار سایر محدودیت ها روبه رو بودیم میزان واردات رشد 60 درصدی داشته در حالی که میانگین رشد فروش در بازارهای جهانی فقط 3 درصد بوده است. بر این اساس کاملا مشخص است که یک مافیای نابودکننده تولید خودرو در ایران شکل گرفته است.»

به گزارش سیب موز فرشاد مومنی، عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی طی سخنرانی با موضوع «اقتصاد سیاسی پنهان کاری در صنعت خودروسازی ایران» در موسسه دین و اقتصاد با اشاره به مطلب فوق به پشت پرده شکل گیری گروه نفوذ در صنعت خودروسازی پرداخت: مساله نگران کننده دیگری که وجود دارد این است که به طرز بی سابقه ای ما شاهد عدم شفافیت در زمینه قراردادهای خودروسازی جدید هستیم که در دوره پسابرجام از آنها صحبت می شود. در غیاب یک نظارت بایسته و وجود نهادهایی که مسائل راهبردی کشور را مورد توجه قرار دهند ما شاهد این هستیم که کمترین میزان شفافیت و اطلاع رسانی در مورد قراردادهای خودروسازان با خارجی ها وجود دارد. آنچه این موضوع را مشکوک تر می کند اینکه بخش اعظم قراردادها دقیقا با کسانی بسته می شود که بیشترین نقض عهد را در 25 سال گذشته داشته اند و آنچه موضوع را بازهم مشکوک تر می کند؛ به کار بردن عبارت هایی است که گویی کسانی در اینجا رضایت داده اند که این مناسبات به صورت غیرشفاف و ناممکن کننده نظارت های تخصصی مدنی استمرار داشته باشد...

موضوع اساسی این است که دقیقا از همین دوره که با یک جهش بزرگ با مقیاس بازار کشورمان روبه رو هستیم مجموعه اقدامات کاملا مشکوک، غیرشفاف و فاقد توجیه کارشناسی مشاهده می شود که حکایت از آن دارد که گروهی از کسانی که سطوحی از قابلیت تاثیرگذاری در نظام قاعده گذاری و توزیع منافع دارند؛ در مسیری حرکت می کنند که دستاوردهای مقطعی خودروسازی در کشورمان به حداقل برسد و این به معنای آن است که این بازار بزرگ دو دستی تقدیم به قطب های بزرگ تولید خودرو در جهان شود. اگر ما یک منابع ارزی بی انتها در اختیار داشتیم شاید تا حدودی شدت نگرانی مان از وضعیت کنونی کمتر بود اما واقعیت این است که در هیچ کشوری چنین شرایطی وجود ندارد. بنابراین این روند مشکوک که دقیقا در دوره ای که ما بیشترین نیاز را به اعمال دقت های کارشناسی و نظارت های تخصصی مدنی در صنعت خودرو داشتیم مشاهده می کنیم که بیشترین سهل انگاری ها و صنعت زدایی ها در حال شکل گیری است و برآورد ما بر اساس شواهد موجود حکایت از این دارد که به سمتی پیش می رویم که از صنعت خودروسازی ایران یک شبح بیشتر باقی نماند و آنچه باقی می ماند این است که به قاعده یک شرایط افراطی رانتی، تولید فقط به مثابه یک محمل برای توزیع رانت بین گروه های فرادست دربیاید و بنیه ملی تضعیف شود و کشور از این ناحیه دستخوش بحران های جبران ناپذیر شود.