شاید ما یکی از آن کشته ها بودیم!

شاید ما یکی از آن کشته ها بودیم!

سیب موز: شاید ما یکی از آن کشته ها بودیم! سیب موز اظهارات اخیر رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی ناجا درباره استمرار کاهش تصادفات جاده ای، نشان داد مجاهدت خاموشی که سرداران نیروی انتظامی از سال 1385 تاکنون داشته اند، چه میزان از هزینه های اقتصادی و اجتماعی که دست به گریبان کشور می شد، کاسته است؛ اتفاق بزرگی که در سطح افکارعمومی مورد توجه قرار نگرفته است.

به گزارش «تابناک»؛ سال 1384 با 27755 کشته و 274257 زخمی اوج بحران در جاده های کشور بود؛ بحرانی که با افزایش شمار خودروها رو به فزونی نهاده بود و تلفات پرشمارتری از بسیاری از جنگ های معاصر را در پی داشت. این وضعیت باعث شده که فرماندهان نیروی انتظامی، طرحی نو برای مدیریت بحران جاده ای در دستور کار قرار دهند.

به گزارش سیب موز افزایش گشت های محسوس و نامحسوس جاده ای، افزایش دوربین های کنترل سرعت، افزایش قابل توجه جریمه های رانندگی، تولید و پخش مستمر برنامه های تلویزیونی برای فرهنگ سازی و یک زنجیره عظیم اقدامات، باعث شده تا شمار تلفات در جاده ها سال به سال کاهش یابد و در سال 94 این تعداد تلفات به حدود 6000 کشته تنزل پیدا کند که افت بسیار چشمگیری است.

این افت 19 هزار کشته در سال در جاده های کشور را باید در کنار رشد قابل توجه تعداد خودروهای ایرانیان قرار داد که چه بسا اگر با همین سرعت آمار تصادفات بالا می رفت و حجم تصادفات خودروهای ورودی نیز افزوده می شد، اکنون سالیانه 50 هزار کشته در جاده هایمان بر اثر تصادفات می ماند و احتمالاً نیم میلیون مجروح نیز حاصل تصادفات بودند که یک فاجعه انسانی بود.

البته حتی یک کشته در جاده های کشور نیز زیاد است، ولی بدون شک اتفاق شگفت انگیزی که در این مدت در سطح جاده ها رخ داده، نیاز به تقدیر ویژه از چهره های مؤثر دارد. یک بررسی ساده نشان می دهد، عمده دوره مورد اشاره با مسئولیت سردار مؤمنی فرمانده وقت پلیس راهنمایی و رانندگی ناجا بوده که اکنون جانشینی فرماندهی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران را بر عهده دارد.

ای کاش به سبب این توفیق بزرگ ـ که متأسفانه تاکنون در سطح افکارعمومی مورد توجه قرار نگرفته ـ نشان لیاقت یا نشان خدمت به این مردان خاموش تعلق می گرفت تا مشخص شود برای مردانی که به حفظ جانان ده ها هزار ایرانی کمک کرده اند، ارزشی ویژه قائل هستیم و انگیزه سازی لازم برای مأموران خدوم نیروی انتظامی ایجاد می شد.

با این حال امثال مؤمنی ها بدون این نشان ها نیز همچنان به خدمت صادقانه ادامه می دهند تا مردمان کشورمان با آرامش خاطر در این دوران زندگی کنند. ای کاش در این دوران، مردم قدردانشان باشند و ما شهروندان ایرانی، به احترام این زحمت کشان، کلاه از سر  برداریم.