90/ وعده بس است ؛ داربی فرصت آخر استقلال

90/ وعده بس است ؛ داربی فرصت آخر استقلال

سیب موز: 90/ وعده بس است ؛ داربی فرصت آخر استقلال سیب موز 90/ وعده بس است ؛ داربی فرصت آخر استقلال شماره خبر : 134649

آخر بازی وقتی علیرضا منصوریان و رسول خطیبی همدیگر را در آغوش گرفتند یک لحظه نگران منصوریان شدیم.

به گزارش سیب موز نگران منصوریان شدیم

آخر بازی وقتی علیرضا منصوریان و رسول خطیبی همدیگر را در آغوش گرفتند یک لحظه نگران منصوریان شدیم. منصوریان با چهره ای برافروخته و سیاه گرفته چنان استرس در سیمایش نمایان بود که ما گفتیم چه ارزشی دارد این نتایج که یک مربی جوان با چرخش یک توپ و نچرخیدن آن باید تا مرز سکته پیش برود.

عرض کنیم که در بازی با ماشین سازی اگر استقلال در فضای آرام و بدون فشار و استرس بازی می کرد پیروزی را در آغوش می گرفت اما با  این اوضاع و احوال هر مربی و بازیکنی که باشد قادر به ارائه بازی عادی خود نیست.

چطور می شود استقلال در نیمه اول از 5، 6 موقعیت حتمی تنها یکی را تبدیل به گل کند؟ در مقابل چگونه با اولین حمله ماشین سازی دروازه اش باز می شود؟

باز هم پایان بازی را توجه کنید. هوادار روی سکو بهت زده و دست به سر گرفته و چنان آهی همراه با افسوس می کشد که انگار باری سنگین روی دوش او گذاشته اند. او وقتی 5 هفته آمده ورزشگاه و با تمام وجود تیمش را تشویق کرده و هر هفته با وعده و وعید مدیر باشگاه، سرمربی و بازیکنان به امید پیروزی وارد ورزشگاه می شود و در پایان دست خالی تر از تیم محبوبش باید ورزشگاه را ترک کند معلوم است که ناامید دست به سر می گیرد.

شعارهای مدیران و کادر فنی استقلال از یک شنبه شب به سمت داربی استقلال و پرسپولیس چرخیده است. باز همان شعارهای تکراری. داربی را ببریم تیم روی دور می افتد، قضیه بازی داربی با همه بازی ها متفاوت است. داربی را می بریم و تلافی این 5 هفته را سر پرسپولیس در می آوریم...!

اینها همه برای ترس از انتقادات است، انتقادی که هوادار استقلال دارد. هواداران را چنان در فصل نقل و انتقالات امیدوار کردید که پیشاپیش و قبل از شروع فصل قهرمانی را به یکدیگر تبریک می گفتند . حتی هر دو برد داربی رفت و برگشت را هم به حساب استقلال نوشته بودند. جذب بازیکنان خوب و آمدن علیرضا منصوریان پرانگیزه ، همه و همه بیانگر این بود که استقلال فصل خوب و آرامی را شروع خواهد کرد. اما فشار پیروزی و بالا بردن انتظارات از همان هفته نخست روی دوش منصوریان و  بازیکنان، چنان سنگینی می کرد که فرصت نفس کشیدن هم نداشتند. وقتی 4 هفته پشت سر هم استقلال ناکام ماند و با شکست از نفت آبادان به تعطیلات رفت ، انتظار این بود که در 35 روز تعطیلات، استقلال بتواند خود را جمع و جور کند، اما بازی با ماشین سازی ثابت کرد که مشکل استقلال یک مشکل ریشه ای و روحی و روانی است. اتفاقا گفته بودیم که استقلال نیاز به شوک دارد. چه خوب است این شوک را خود منصوریان از خودش آغاز کند. مثال هم زدیم  ولی گوش شنوایی پیدا نشد. منصوریان باید یک مربی بزرگ خارجی را کنار دست خود قرار دهد. یک مربی که هم روانشناس باشد و هم بدنساز و هم دستیار فنی  یا یک نفر باشد که حداقل اسم بزرگی داشته باشد. آقای منصوریان ! بازی داربی را به عنوان یک بازی معمولی نگاه کن. از تمام نیروهای تهاجمی استفاده کن. به بازیکنانت راحت بگو که باخت داربی برای من ، برد برای شما. بگذارید تا تیم با خیال راحت از بازی داربی عبور کند. عبور از داربی می تواند استقلال را از بحران خودساخته عبور دهد.