منصوریان با استقلال چه کرد؟

منصوریان با استقلال چه کرد؟

سیب موز: منصوریان با استقلال چه کرد؟

سیب موز استقلال در عجیب ترین شروع خود در لیگ برتر با گذشت پنج هفته از لیگ و بازی مقابل تیم های نه چندان مدعی، هنوز موفق به کسب اولین سه امتیاز نشده تا بر نگرانی هواداران این تیم در آستانه حساس ترین بازی سال، (استقلال _ پرسپولیس) افزوده شود. علیرضا منصوریان، کاپیتان سابق استقلال و از بازیکنان محبوب این تیم، از 27 خردادماه امسال تمرینات استقلال را آغاز کرد و با خرید بازیکنان گران قیمت و حفظ بازیکنان مدنظر، وعده استقلالی متفاوت و رؤیایی را به هواداران داد؛ به گونه ای که تمرینات پیش از فصل استقلال با استقبال های پنج هزار نفری مواجه بود؛ اما با شروع لیگ و ناکامی های متو الی استقلال تا هفته پنجم، این باور را به وجود آورده است که کادر فنی این تیم به سمت در خروج نزدیک تر شده اند.با نگاهی تحلیلی به نتایج و نوع بازی تیم منصوریان، نکات ذیل مشاهده می شود: 1- اصولا هر مربی در شروع کار خود در یک تیم بزرگ و پرطرفدار مانند استقلال، سعی در استفاده از کادر فنی مجرب و با دانش دارد که در کادر فنی استقلال، فقر دانش فوتبالی به شدت محسوس است. 2- برای اینکه هدف نتیجه گرایی در یک تیم فوتبال نهادینه شود، سازماندهی خط دفاعی و نوع سیستم دفاع تیمی و بازیکنان استفاده شده در تمرینات بیش از هر کار دیگری باید به انجام برسد تا بلکه نتایج به دست آمده، بار روانی را از روی دوش مربی تیم کم کند؛ اما با نگاهی به آمار گل های دریافتی استقلال و نفرات استفاده شده، متوجه می شویم که آرایش خط دفاعی این تیم، در حد و نام استقلال ساخته نشده و شاهد عینی این موضوع، استفاده حداکثری از موقعیت های حداقلی حریفانی مانند استقلال خوزستان، نفت آبادان، پیکان و ماشین سازی بود که نتایج کنونی را رقم زده است. 3- استفاده از پنج بازیکن مختلف در پُست حساس مدافع کناری چپ، در پنج بازی، حکایت از نبود شناخت کافی مربیان از پتانسیل های تیم دارد که با خرید یا حفظ بازیکنان مدنظر هنوز نتوانسته اند در پست مدافع چپ بازیکن ایده آل خود را بیابند و استفاده از مگویان در این پست خود گویای این ضعف عمده است. 4- سه ماه و نیم برای هر مربی فرصت کمی نیست تا نوع تاکتیک و شیوه خود را به منصه ظهور برساند؛ درحالی که با گذشت پنج هفته از لیگ برتر و انجام بازی های دوستانه، کوچک ترین تغییر تاکتیکی در استقلال منصوریان نسبت به استقلال مظلومی مشاهده نشد؛ همان وعده ای که منصوریان بارها از آن خبر می داد. 5- اتکا به حرکات و توانایی های فردی خسرو حیدری و گاهی همکاری با وریا غفوری از یک طرف و ناکارآمدی مطلق جناح چپ استقلال به ویژه در بازی با ماشین سازی از طرف دیگر، بیش از پیش نامتوازن بودن ساختار تیمی استقلال را آشکار می کند؛ درحالی که استفاده از بازیکن جوان و با انگیزه ای مانند فرشید اسماعیلی در ترکیب اصلی تا اندازه ای امیدواری را برای خط هافبک استقلال ایجاد کرد؛ اما نبود ثبات تاکتیکی مانع موفقیت تیم در دراز مدت می شود. 6- استقلال در این چند بازی موقعیت های گل فراوانی خلق کرد و اگر مهاجمان این تیم قدر موقعیت های از دست رفته را می دانستند، بحران فعلی استقلال شدت کمتری داشت. شاید اگر کادر فنی استقلال به جای شانتاژهای تبلیغاتی برای خرید مهاجم گران قیمت، بر حفظ مهاجم خلاق سابق خود سجاد شهباززاده اصرار می ورزید، به مراتب نتیجه بهتری حاصل می شد. 7- نوع آرایش خط دفاع ناهماهنگ استقلال باعث شده تا فواصل بین خطوط این تیم نامتعارف باشد؛ به گونه ای که در خط حمله بسیار کم تعداد هستند و این ضعف در بازی با ماشین سازی مشهود بود. هواداران استقلال خود را برای تحقق وعده های منصوریان آماده کرده بودند و انتظار استقلالی رؤیایی را می کشیدند؛ اما روی بد سکه برای استقلال نمایان شد. کسب سه امتیاز از پنج بازی ضعیف ترین شروع تاریخ استقلال را رقم زد. شاید هر مربی دیگری جز منصوریان با استقلال این نتایج را کسب می کرد، با اعتراض شدید هواداران روبه رو شده بود؛ اما محبوبیت منصوریان تاکنون مانع از این اتفاق شده است. شاید اگر بازی آینده استقلال مقابل پرسپولیس نبود، تغییر و تحولات در کادر فنی رخ می داد؛ اما به خاطر شرایط خاص دربی، مدیریت باشگاه هرگونه تصمیم گیری را به بعد از شهرآورد و نتیجه حاصل از آن موکول کرده اند.