پاسخ امام جواد(ع) به نامه پسری که با پدرش اختلاف داشت

پاسخ امام جواد(ع) به نامه پسری که با پدرش اختلاف داشت

سیب موز: پاسخ امام جواد(ع) به نامه پسری که با پدرش اختلاف داشت

سیب موز بکربن صالح می گوید: دامادم به امام جواد علیه السلام نامه ای نوشت بدین مضمون: پدرم، یک فرد ناصبی و منحرف است. او به شدت از اعتقادات خود دفاع و بر آنها

پافشاری می کند. می خواهم نظر حضرتعالی را در باره وی بدانم. آیا با او

مقابله کنم و یا با او مدارا کنم؟!

امام نهم در پاسخ وی چنین نگاشت: منظور

تو را از مضامین نامه ات دریافتم و به وضعیت اعتقادی پدرت واقف شدم. ان شاء

اللّه تو را از دعای خیر فراموش نمی کنم. مدارا برای تو بهتر از رو در

رویی و مقابله با پدر است. هر سختی، آسایش و راحتی در پی دارد.

به گزارش سیب موز

شکیبایی و

بردباری پیشه کن و صبور باش که عاقبت نیک در انتظار پارسایان است.

خداوند

تو را در راه محبت و ولایتِ آنان که دوستشان داری، ثابت قدم بدارد. ما و

شما در پناه رحمت الهی هستیم و او پناهندگان خود را ضایع نمی کند.

بکر

بن صالح در ادامه سخن خود می افزاید: خداوند در مدت کوتاهی، دل پدر را

[در نتیجه صبر وی ] چنان به او متمایل کرد که دیگر در هیچ موردی با پسرش مخالفت

نمی کرد.

متن حدیث:

احمد

بن محمد عن أبیه محمد بن الحسن بن الولید، عن محمد بن الحسن الصفار، عن

العباس بن معروف، عن علی بن مهزیار،.... عن بکر بن صالح قال: کتب صهر لی

الی أبی جعفر الثانی علیه السلام أن أبی ناصب خبیث الرأی و قد لقیت منه شده

و جهدا، فرأیک جعلت فداک فی الدعاء لی، و ما تری جعلت فداک أفتری أن

أکاشفه أم اداریه؟ فکتب: قد فهمت کتابک و ما ذکرت من أمر أبیک، و لست أدع

الدعاء لک ان شاءالله و المداراه خیر لک من المکاشفه، و مع العسر یسر،

[فاصبر] ان العاقبه للمتقین ثبتک الله علی ولایه من تولیت، نحن و أنتم فی

ودیعه الله التی لا تضیع ودائعه. قال بکر: فعطف الله بقلب أبیه حتی صار لا

یخالفه فی شی ء.

«امالی الشیخ المفید 121-120، ب 23، ح 20- بحارالانوار،ج50،ص55»