سریال سازی کارگردان ارزشی با الگوبرداری از یانگوم و جومونگ ؟!+عکس

سیب موز: سریال سازی کارگردان ارزشی با الگوبرداری از یانگوم و جومونگ ؟!+عکس

سینماژورنال: پرویز شیخ طادی کارگردانی که در زمره چهره های منسوب به جریان ارزشی سینمای ایران قرار دارد، با ساخت آثاری نظیر “روزهای زندگی” و “شکارچی شنبه” تعلق خاطر خود به این جریان را نشان داده است.

به گزارش سیب موز: به گزارش سینماژورنال شیخ طادی که مدتی است سرگرم نوشتن سناریوی سریالی تاریخی با نام “آتش در نیستان” شده در گفتگویش با مرتضی مصباح در “فیلم نت” از این گفته که این سریال را با الگوبرداری از سریالهای کره ای می سازد.

نگارش سناریو تا اواسط 96

پرویز شیخ طادی در پاسخ به این سوال که ساخت سریال «آتش در نیستان» در چه مرحله ای قرار دارد گفت: سریال همچنان در مرحله نگارش است. البته وقفه هایی به دلیل تغییر مدیریت ها و جایگزینی مدیران جدید در نگارش آن بوجود آمد و تا اواسط 96 نوشتن فیلمنامه طول می کشد.

وی در پاسخ به این سوال که برای یافتن سرمایه گذار برای تولید این سریال به مشکل بر نمی خورید، بخصوص که رسانه ملی در ماههای اخیر کمبود بودجه داشته، گفت: تلاش کردیم سریال را از ابتدا به گونه ای بنویسیم که پروداکشن اثر در آن دیده شود و چیزی نباشد که تلویزیون نتواند آن را بسازد.

الگوبرداری از سریال سازی کره ایها

شیخ طادی افزود: ساختن مجموعه تاریخی برای تلویزیون نیازمند بررسی مجموعه های موفقی است که در دنیا ساخته شده است. ما نیز سبک و سیاق سریال های کره ای را بررسی کردیم و ملاک قرار دادیم که چرا جذاب هستند و به این فکر کردیم چرا مخاطبان جهانی این سریالها را می بیند در عین حال که پروداکشن پایینی دارد.

چون استانداردهای آسیا را نگه داشتم در سینما نمی توانم کار کنم

پرویز شیخ طادی در پاسخ به چرایی کم کاری در سینما بعد از کارگردانی«روزهای زندگی» گفت: ذائقه سینما تغییر کرده و به من می گویند خیلی وسواسی هستی، در حالی که من فقط استانداردهای سطح آسیا را نگه داشته ام ولی با این حال به من وسواسی می گویند و تهیه کننده ها خیلی حاضر نیستند با آدم وسواسی کار کنند.

سریال سازی کارگردان ارزشی با الگوبرداری از یانگوم و جومونگ ؟!+عکس

سیب موز: سریال سازی کارگردان ارزشی با الگوبرداری از یانگوم و جومونگ ؟!+عکس پرویز شیخ طادی

آیا منظور از استانداردهای آسیا یعنی “جومونگ” و “یانگوم”؟

به گزارش سینماژورنال اینکه اثرگذاری فرهنگی خاور دور آن قدر زیاد است که سریالهایی چون “جواهری در قصر” و “جومونگ” که در سالهای گذشته از رسانه ملی پخش شده اند شرایطی را فراهم آورده اند که یک کارگردان ارزشی هم برای تولید سریال خود استفاده از استانداردهای سریالهای کره ای را مدنظر قرار دهد به شدت جالب توجه است.

این وجه وقتی پررنگتر می شود که ببینیم این کارگردان ادعا کرده چون استانداردهای سینمای آسیا را رعایت می کند نتوانسته در سینما کاری انجام دهد. آیا منظور از استانداردهای آسیا استاندارد سریالهایی چون “جومونگ” است؟